Japanese books

Japan: culturele verschillen ;-)

Het mooie van reizen is, dat je een kijkje mag nemen in een hele nieuwe wereld. Een wereld met mensen die op een andere manier leven dan jijzelf. Hoe leuk is dat!? In Japan is dat behoorlijk leuk :)

Het aller-aller-briljantste Japanse gebruiksvoorwerp: De WC. Echt, ik begrijp serieus niet dat we die hier niet hebben. What’s not to love? Je kunt de bril verwarmen, je kunt de hele benedenverdieping reinigen, een soort doorspoelgeluidje afspelen als je niet wilt dat de buurvrouw je hoort klateren en een fris geurtje verspreiden met √©√©n druk op de knop. Je voelt je een compleet ander mens als je er vandaan komt. Als je er al vandaan komt, want had ik al gezegd dat je de bril kunt verwarmen…? ;-) Oh ja, enne, hurken doe je maar boven een gat in de grond, hahaha.

 De 'features' van de wc

Hurken niet toegestaan ;-)

De grote favoriet van mr. G waren de automaten. Op elke hoek van de straat staat er een. Met een enorm assortiment exotische drankjes, cola en sinas, bier en koffie. Koud √©n warm. √úberhaupt kun je alles koud en warm eten en drinken in Japan: rijst, noodles, koffie, thee. Vraag vooral om ‘hot koffie’ als je er een bestelt :-) Anyway, die automaten dus. Ook briljant, want altijd werkend en altijd bijgevuld. Gewoon goed. Okee, de koffie die ik uit de automaat trok bleek met melk en suiker. Niet te pruimen. Maar hee, ik heb het geprobeerd h√®.

Nieuwe drankjes uitproberen

Not-so-good-hot-coffee

De mensen die mij een beetje kennen weten dat ik absoluut geen fan ben van het openbaar vervoer. Als het even kan mijd ik het. Maar in Japan is het een heel ander verhaal: het is effici√ęnt, het rijdt op de minuut nauwkeurig, het is schoon, het is snel… echt te gek. En vooral: er staat niemand te dringen en iedereen wacht netjes in een rijtje op zijn beurt. Op het perron staan gekleurde streepjes en de deur van de trein of metro stopt precies daar. Iemand kennissen bij de NS? Dit is het ultieme OV voorbeeld.

Goed georganiseerd metrosysteem

Netjes wachten op de metro

Japanners zijn zo lief. Kan het nog liever? Ja. Mini Japanners. Okee,¬†het is even wennen als je ze de eerste keer spot, de schoolklassen. Ze zijn namelijk met¬†heul veul. De meisjes op de¬†foto bijvoorbeeld. De eerste kwamen¬†we tegen in het metrostation en we bleven ze maar tegenkomen tot¬†bij het heiligdom, een kilometer verderop ofzo. Ze hebben allemaal dezelfde uniformpjes, schoenen, kousen, tassen √©n hoedjes.¬†Soms is er eentje een beetje ondeugend. Een¬†manneke bij het¬†gouden paviljoen trok de stoute schoenen aan en trok de aandacht van mr. G: ‘Hello’. ‘Where you from?’ Toen de mr.¬†in zijn¬†beste Japans ‘Oranda’ antwoordde, glimlachte het kereltje vriendelijk en liep hij giechelend terug naar zijn klasgenootjes. Meer Engelse woordjes kon hij niet ;-)

Een heel klein deel van een hele grote groep meisjes

En nog een hele groep schoolmeisjes

In een traditioneel Japans hotel – een Ryokan – gaat alles anders dan je gewend bent. Je krijgt een complete gebruiksaanwijzing erbij. Niet met schoenen op de tatami (matten op de vloer). Je yukata (dun katoenen kimono-achtig jasje) doe je links over rechts dicht. Voordat je in bad gaat, ga je je eerst zittend wassen. En je slaapt er op de grond, op een futon. Dat laatste is overigens comfortabeler dan je wellicht zou denken. Bij Hakone, in de buurt van mount Fuji, sliepen we in een Ryokan waar ik wel heel diep moest buigen om mijn handen te wassen. De wasbak kwam letterlijk tot mijn knie√ęn.

Slapen op de grond

Daar beneden hangt de wasbak

Teksten lezen ze van boven naar beneden. En boeken ‘van achteren naar voren’. Rijden doen ze links en passeren doen ze je¬†precies aan de kant die je niet verwacht ;-)

Boeken die je aan de linkerkant openmaakt

En minions zijn in alle culturen grappig ;-D

Minions!

 




MEER DAN EEN MARKETINGSAUSJE

More than Mayo helpt ambitieuze merken aan een doordachte merk- en marcomstrategie en belevingsvolle campagnes voor succesvolle marktintroductie. 

You only have one chance to make a great first impression